W dniu Święta Wojska Polskiego 15 sierpnia 2026 r. Pan Franciszek Batory otrzymał awans na stopień porucznika.
Akt mianowania, w imieniu Ministra Obrony Narodowej, wręczył płk Artur Chapski, szef Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie Centralnego Wojskowego Centrum Rekrutacji. Towarzyszyli mu ppłk Witold Witkowski, szef Wojskowego Centrum Rekrutacji w Mielcu, oraz burmistrz Kolbuszowej Grzegorz Romaniuk. W uroczystości uczestniczyli przedstawiciele Wojska Polskiego, służb mundurowych, parlamentu, samorządu, instytucji oraz rodzina Franciszka Batorego.
Podczas uroczystości Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie reprezentował Hubert Bury, naczelnik Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Rzeszowie. W imieniu dyrektora dr. hab. Dariusza Iwaneczko przekazał list gratulacyjny oraz pamiątkowy ryngraf 10. Pułku Artylerii Ciężkiej od całego zespołu pracowników.
W imieniu własnym oraz całego Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie składam Panu najgłębsze wyrazy szacunku i najszczersze gratulacje z okazji otrzymania „trzeciej gwiazdki”.
Ta nominacja to nie tylko wyraz uznania dla Pana dotychczasowych zasług, ale przede wszystkim symboliczny hołd złożony Pana niezłomnej postawie, odwadze i wieloletniej, wiernej służbie Ojczyźnie. Pana życiorys stanowi dla nas żywą lekcję patriotyzmu oraz najwyższy wzór do naśladowania dla młodych pokoleń. Dziękując za to, że możemy czerpać z Pana pięknej życiowej mądrości, za Pana poświęcenie i nieustający wkład w budowanie wolnej Polski, życzę Panu z całego serca niezłomnego zdrowia, niesłabnącej energii, optymizmu oraz mnóstwa powodów do radości każdego dnia. Niech ta nowa nominacja będzie dla Pana powodem do dumy, a dla nas wszystkich – kolejną okazją do wyrażenia ogromnej wdzięczności za Pana piękne i oddane Ojczyźnie życie.
Z wyrazami głębokiego szacunku i sympatii dr hab. Dariusz Iwaneczko, dyrektor IPN Oddział w Rzeszowie.
Franciszek Batory urodził się 23 maja 1929 roku w Weryni. W tym roku skończył 97 lat. Jego życiorys jest mocno związany z historią Kolbuszowszczyzny, działalnością niepodległościową i dramatycznymi losami powojennej Polski.
Franciszek Batory był młodszym bratem Józefa Batorego, członka IV Zarządu Głównego Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. Józef Batory został zamordowany przez komunistów w 1951 roku. Ojciec Franciszka, Jan Batory, był działaczem Stronnictwa Ludowego.Franciszek Batory od młodych lat angażował się w działalność konspiracyjną. Pomagał rodzinie w prowadzeniu gospodarstwa, a równocześnie działał jako kurier druków konspiracyjnych.
W 1945 roku, niedługo po zakończeniu II wojny światowej, został aresztowany przez władze komunistyczne. W areszcie spędził trzy miesiące. Po odzyskaniu wolności zdał maturę z wyróżnieniem i rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Naukę musiał jednak przerwać z powodu tzw. „złego pochodzenia”.
W 1953 roku Franciszek Batory został wcielony do tzw. Wojskowych Batalionów Pracy. Jego służba wojskowa była związana z pracą w KWK „Generał Zawadzki” w Dąbrowie Górniczej. Był to kolejny trudny etap w jego życiu, naznaczonym doświadczeniami represji i konsekwencjami działalności niepodległościowej rodziny. Jednym z najbardziej bolesnych momentów w życiu Franciszka Batorego był proces IV Zarządu Głównego WiN. W 1950 roku był świadkiem procesu, w którym na śmierć skazano jego brata Józefa Batorego. Józef Batory, żołnierz i działacz niepodległościowy, został zamordowany przez komunistów w 1951 roku.
Po zakończeniu służby wojskowej Franciszek Batory ukończył studia pedagogiczne. Przez wiele lat pracował jako nauczyciel w Kolbuszowej i różnych placówkach oświatowych. Prowadził „żywe lekcje historii”, pielęgnując pamięć o Żołnierzach Wyklętych na podstawie doświadczeń własnej rodziny. Mimo trudnych doświadczeń, represji i rodzinnej tragedii związał swoje życie z edukacją i pracą na rzecz kolejnych pokoleń. Za swoją działalność w 2012 roku został jednym w pierwszych laureatów Nagrody Honorowej IPN „Świadek Historii”.