Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci ppor. Izydora Miary ps. „Dąbrowa” działającego w organizacji Polskie Powstańcze Siły Zbrojne (PPSZ), więźnia okresu stalinowskiego, członka WKZ NSZZ RI „Solidarność” i wiceprzewodniczącego NSZZ RI „Solidarność” w Orzechowcach oraz członka Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego Oddział w Rzeszowie. Zmarł 30 kwietnia 2026 r. w wieku 95 lat.
Izydor Miara syn Walentego i Marii z d. Cwynar, urodził się w 15 września 1931 r. w miejscowości Wacławice, od zawsze był związany z ziemią i rolnictwem. Jego ojciec pochodził z Gaci, a mama z Markowej, stryj Józef Cwynar, żołnierz Armii Krajowej, ps. „Jedynak”) został zamordowany w Markowej na początku lipca 1944 r.
Edukację odbywał w trudnych czasach okupacji w Szkole Podstawowej w Kosienicach do 1947 r. Po ukończeniu 7 klasy chodził do szkoły rolniczej i pracował w gospodarstwie rodziców. W 1948 r. zapisał się do nowopowstałej Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”, odbył tam dwa dwumiesięczne szkolenia. Uczestniczył także w licznych kursach rolniczych. W wieku 21 lat, 27 lutego 1952 r. został aresztowany za przynależność do nielegalnej organizacji Polskie Powstańcze Siły Zbrojne. Był przesłuchiwany, więziony w Przemyślu, za Zamku w Rzeszowa, następnie Potulicach i Bydgoszczy, gdzie pracował w kamieniołomach. W dalszym etapie trafił do Sosnowca i Radachy, do Kopalni Knurów.
24 kwietnia 1952 r. został przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Rzeszowie skazany na pięć lat więzienia. 10 czerwca 1953 r. na mocy amnestii zmniejszono mu wyrok do 3 lat i 4 miesięcy, a 1 kwietnia 1954 r. uzyskał zwolnienie warunkowe. 6 kwietnia 1954 r. wyszedł na wolność z Ośrodka Pracy w Knurowie. Po wyjściu z więzienia pracował na kolei, następnie był strażnikiem w Zakładzie Poprawczym w Przemyślu-Lipowicy, w 1980 r. otrzymał posadę palacza Zakładzie Rehabilitacji przy ul. Kapitulnej w Przemyślu. Cały czas zajmował się uprawą roli. Był aktywnym działaczem „Solidarności” Rolników Indywidualnych. 13 grudnia 1981 r. został internowany i skierowany do Ośrodka Odosobnienia w Uhercach, gdzie przebywał do 28 grudnia 1981 r. 24 lipca 1955 r. ożenił się z Anielą Trojniarz i zamieszkali we wsi Orzechowce. Mieli pięcioro dzieci.
Był pasjonatem fotografii, dokumentował wydarzenia z życia Orzechowiec, Ujkowic oraz miejscowości Gminy Żurawica. Posiadał liczne kolekcje pamiątek, książek, albumów, dokumentów, numizmatów. Był kustoszem i opiekunem pocztu sztandarowego NFZZ „Solidarności” regionu, radnym Gminy Żurawica.
Izydor Miara za swoją działalność i postawę życiową otrzymał liczne odznaczenia, nagrody i uznania na szczeblu lokalnym, wojewódzkim oraz ogólnopolskim. 16 października 2025 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Gminy Żurawica, w 2001 r. został odznaczony Krzyżem Weterana Walk o Niepodległość Ojczyzny (2001), 14 lutego 2021 r. awansowany do stopnia podporucznika.
Uroczystości pogrzebowe śp. Izydora Miary odbyły się 2 maja 2026 r. o godz. 14:00 w kościele w Ujkowicach, po zakończonej Mszy świętej żałobnej doczesne szczątki zostały złożone na cmentarzu parafialnym w Ujkowicach. W ostatniej ziemskiej drodze pożegnała go rodzina, przyjaciele, Marek Kuchciński, poseł na Sejm RP, Stanisław Wnorowski, prezes Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego Oddział w Rzeszowie, dr hab. Dariusz Iwaneczko, dyrektor Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie, Jerzy Bednarz, wicestarosta rzeszowski, Szymon Wawrzyszko, przewodniczący Zarządu Regionu Ziemia Przemyska NSZZ „Solidarność” oraz opozycjoniści, społeczność Gminy Żurawica na czele z Maciejem Gałuszką, przewodniczącym Rady Gminy, poczty sztandarowe i mieszkańcy.
Rodzinie i Wszystkim, których ta śmierć dotknęła składamy wyrazy współczucia – dr hab. Dariusz Iwaneczko dyrektor i pracownicy Instytutu Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie.