Instytut Pamięci Narodowej w Rzeszowie

25 września 2026 r. w Sędziszowie Małopolskim odbędą się uroczystości pogrzebowe Władysława Łabaja. Po 74 latach od tragicznej śmierci, Żołnierz Wyklęty spocznie w rodzinnej ziemi. 

Program uroczystości: 

• godz. 11:00 - Mszę Święta Pogrzebowa w Kościele pw. Narodzenia NMP przy ul. Jana Pawła II, po Mszy Świętej odbędą się uroczystości na Cmentarzu Komunalnym w Sędziszowie Małopolskim przy ul. Księdza Stanisława Maciąga
• godz. 15:30 - otwarcie wystawy plenerowej przed Ratuszem Miejskim
• godz. 16:00 - Panel Historyczny poświęcony Władysławowi Łabajowi i innym Żołnierzom Wyklętym w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Sędziszowie Małopolskim, ul. 3 Maja 36

Władysław Łabaj urodził się 22 lutego 1925 r. jako syn Jana i Wiktorii z domu Jałowiec w Sędziszowie Młp. Po ukończeniu Szkoły Powszechnej w Sędziszowie Młp. na początku okupacji wyjechał do rodziny w Bydgoskie. Tam trafił do niemieckiego obozu pracy, gdzie przebywał do roku 1942, kiedy to zbiegł i powrócił do Sędziszowa Młp. Ale i tu skierowany został „na roboty” do  Berlina.  Jako przymusowy robotnik, pracował na poczcie z innymi Polakami. Po dokonaniu „małego sabotażu”  pod koniec 1942 roku cała polska grupa zagrożona aresztowaniem przez gestapo zbiegła z pracy. Pozostał w Berlinie i trafił do „organizacji Todt”,  pracował przy odgruzowywaniu miasta po alianckich bombardowaniach. W 1943 r. zwerbowany został do Rosyjskiego Korpusu Ochronnego w Serbii (Russisches Schutzkorps Serbien). W trakcie przygotowania do wcielenia 4 lipca 1943 roku zbiegł  i wrócił  do Sędziszowa.

Jego brat Kazimierz Łabaj był  w AK i to on wspólnie z Józefem Łotockim „Łata” wciągnęli osiemnastoletniego wówczas Władysława w szeregi AK. W 1943 r. został zaprzysiężonym żołnierzem Armii Krajowej, służył w Placówce AK Sędziszów „Sława”, następnie w dywersji Obwodu AK Dębica pod dowództwem kpt. Józefa Lutaka „Dyzmy” oraz w oddziale partyzanckim „Dzwon”. Uczestniczył w akcji „Burza”. Po wkroczeniu do Polski Armii Czerwonej nie złożył broni, kontynuując działalność w strukturach Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” (WiN), utrzymując kontakty m.in. z mjr. Adamem Lazarowiczem „Klamrą”.

Kres działalności „Uciekiniera” nastąpił w grudniu 1951 r., kiedy to po desperackiej walce z obławą KBW i UB w lasach koło Kawęczyna został ujęty.

Publiczny pokazowy proces Władysława Łabaja odbył się w dniach 11- 14 lutego 1951 r. na świetlicy Hotelu Robotniczego ówczesnych zakładów Motoryzacyjnych, późniejszych „Filtrów” w Sokołowie. 14 lutego 1952 r. komunistyczny Wojskowy Sąd Rejonowy skazał go na śmierć. 19 marca 1952 roku z NSW przesłano pismo informujące, że prezydent Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Władysław Łabaj został zgładzony 21 marca 1952 roku w więzieniu na Zamku w Rzeszowie. Następnego dnia UB nakazało anonimowy pochówek na cmentarzu Rzeszów - Pobitno.

Sąd Wojewódzki w Rzeszowie postanowieniem z 3 listopada 1992 roku stwierdził nieważność wyroku byłego WSR z 14 lutego 1952 roku. Instytut Pamięci Narodowej jego szczątki odnalazł 24 marca 2025 r. na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie, a 26 lutego 2026 r. potwierdzono jego tożsamość i wydano certyfikat potwierdzający pełną zgodność DNA.

Cześć Jego Pamięci!