English version
W ramach obchodów 81. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego 1 sierpnia 2025r. w Rzeszowie przed Pomnikiem Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej Podokręgu „Rzeszów” odbyły się uroczystości oraz koncert patriotyczny.
Obchody rozpoczęły się Mszą święta w Kościele pw. Św. Krzyża przy ul. 3 Maja. Modlitwie i Eucharystii w intencji Powstańców oraz ludności cywilnej Warszawy przewodniczył bp. Jan Wątroba, ordynariusz diecezji rzeszowskiej, homilie wygłosił ks. Tomasz Nowak, proboszcz parafii pw. Świętego Krzyża w Rzeszowie.
We Mszy św. uczestniczyli kombatanci, przedstawiciele władz samorządowych, służb mundurowych, wojsko, pracownicy IPN Oddział w Rzeszowie, przedstawiciele Klubu im. płk. Łukasza Cieplińskiego, mieszkańcy Rzeszowa.
O godzinie „W” rocznicę uczczono uroczystym apelem pod pomnikiem żołnierzy AK Podokręgu „Rzeszów”. Podczas oficjalnych przemówień przedstawicieli władz parlamentarnych i samorządowych przypomniano dziedzictwo zrywu oraz to, że wybuch Powstania Warszawskiego był przejawem odwagi i desperacji, ale przede wszystkim ogromnej miłości do Ojczyzny. Przypomniano też o cichych bohaterach Powstania – sanitariuszkach, łączniczkach i tych, którzy wspierali powstańców słowem i modlitwą.
Oficjalną część uroczystości zakończyły Apel Pamięci, salwa Honorowa i złożenie pod pomnikiem wieńców i wiązanek kwiatów.
Po zakończeniu tej części uroczystości na placu przed Fontanną Multimedialną odbył się koncert oraz wspólne śpiewanie piosenek patriotycznych i powstańczych wspólnie z reprezentacją Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Koncert poprowadził dr hab. Dariusz Iwaneczko. Wydarzenie zgromadziło licznych mieszkańców stolicy Podkarpacia wraz z całymi rodzinami. Koncert w wykonaniu Polskiego Związku Chórów i Orkiestr Oddział w Rzeszowie oraz śpiewanie piosenek powstańczych i nie tylko z udziałem połączonych chórów, orkiestry i solistów, pod kierownictwem Anny Marek - Kamińskiej na placu przed Fontanną Multimedialną.
WYKONAWCY:
- Orkiestra:
ArtEnsemble Resovia - Chóry:
Chór Służb Mundurowych z Rzeszowa
Chór Męski Gloria z Wysokiej Głogowskiej
Chór Resonantae z Bratkowic
Zespół Wokalny Unanime - Soliści:
Anna Maria Balawender
Karolina Pilecka
Jakub Pięta
Paweł Jędrzejowski - Dyrygent:
Anna Marek-Kamińska - Kompozycje i aranżacje:
Dominik Lasota - Prowadzenie koncertu:
Dariusz Iwaneczko
W programie utwory:
– Warszawianka
– Serce w plecaku
– Marsz Mokotowa
– Pałacyk Michla
– Żołnierski Szlak
– Deszcz, jesienny deszcz
– Hej, chłopcy, bagnet na broń
– Marsz Pierwszej Dywizji
– Czerwone Maki
– Dziś idę walczyć – Mamo
– Mała dziewczynko z AK
– Modlitwa obozowa
– Warszawskie dzieci
Współorganizatorami koncertu byli: Polski Związek Chórów i Orkiestr Oddział w Rzeszowie i Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie.
Powstanie Warszawskie, rozpoczęte 1 sierpnia 1944 r. o godz. 17.00 na rozkaz gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”, miało na celu wyzwolenie Warszawy spod niemieckiej okupacji przed przybyciem Armii Czerwonej. Planowane na kilka dni, zakończyło się 3 października po 63 dniach walki, podczas których zginęło od 16 do 18 tys. żołnierzy Armii Krajowej oraz od 150 do 180 tys. cywilów. Po kapitulacji Warszawa została doszczętnie zniszczona przez Niemców.
Pomimo militarnej klęski, powstanie miało ogromne znaczenie polityczne, symbolizując dążenie Polaków do niepodległości. W dniu wybuchu powstania Armia Krajowa w Warszawie liczyła ponad 40 tys. żołnierzy, jednak do walki przystąpiło tylko 25 do 37 tys. osób. Wśród uczestników było wiele kobiet, które pełniły różnorodne role, a także najmłodszy powstaniec, mający 10 lat.
Powstańcy, głównie żołnierze AK, walczyli w cywilnych ubraniach, a ich uzbrojenie było skromne – do dyspozycji mieli jedynie kilka tysięcy jednostek broni. Mimo trudności, w powstaniu wzięło udział 48 183 zidentyfikowanych żołnierzy, a 65% powstańców miało poniżej 25 lat.
Pochodzący z Podkarpacia /Pstrągowa/ Pułkownik Kazimierz Iranek- Osmecki, szef Oddziału II Komendy Głównej AK, podkreślał, że doświadczenie pięcioletniej okupacji w Warszawie było kluczowe dla zrozumienia emocji i potrzeb mieszkańców oraz żołnierzy. Opisał, jak codzienne życie w cieniu terroru, widok znikających przyjaciół oraz tragiczne egzekucje, które stawały się na porządku dziennym, kształtowały ich determinację do podjęcia walki. Wskazywał na ból i cierpienie, które towarzyszyły tym doświadczeniom oraz na konieczność działania w obliczu opresji.
Chwała bohaterom !