Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Rzeszowie (stan na sierpień 2017 r.)

Śledztwa w toku

Śledztwo zbrodniczej działalności funkcjonariuszy WUBP w Rzeszowie, polegającej na fizycznym i moralnym znęcaniu się nad osobami, przeciwko którym prowadzono postępowania karne (S 8.2000.Zk).

 

Śledztwo podjęto 10 listopada 2000 r. W ramach śledztwa wyjaśniane są okoliczności bezprawnych zachowań funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie wobec osób przetrzymywanych w areszcie tego Urzędu, które były pociągnięte do odpowiedzialności karnej. Z akt śledztwa sukcesywnie wyłączane są materiały odnoszące się do poszczególnych wątków postępowania przygotowawczego dotyczących czynów, których dopuścili się poszczególni funkcjonariusze WUBP w Rzeszowie. Wątki te kończone są zazwyczaj sporządzaniem aktów oskarżeń przeciwko poszczególnym osobom.

 

Śledztwo w sprawie zbrodniczej działalności funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Krośnie w latach 1944 – 1956 (S 28/01/Zk).

 

Celem tego postępowania  wszczętego 11 maja 2001r. jest przede wszystkim ustalenie danych personalnych pokrzywdzonych przetrzymywanych w aresztach PUBP w Krośnie, w stosunku do których funkcjonariusze tego Urzędu dopuszczali się bezprawnych zachowań, wyjaśnienie okoliczności dopuszczenia się tych czynów, a także ustalenie ich sprawców.

Aby osiągnąć te cele prowadzone są kwerendy w dokumentacji archiwalnej wytworzonej przez PUBP w Krośnie, dokonywane są przesłuchania ustalonych pokrzywdzonych. Ponadto prokurator prowadzący śledztwo gromadzi informacje o przebiegach służby byłych funkcjonariuszy tego Urzędu, a także zapoznaje się z aktami postępowań karnych prowadzonych przeciwko osobom zatrzymanym w aresztach tego Urzędu.

 

Śledztwo w sprawie bezprawnego pozbawienia wolności działaczy niepodległościowych oraz fizycznego i psychicznego znęcania się nad nimi przez funkcjonariuszy PUBP w Łańcucie w latach 1944 – 1956 (S 29.2001.Zk).

 

Śledztwo to wszczęto 9 lipca 2001r. W jego toku wyjaśniane są okoliczności bezprawnych zachowań funkcjonariuszy PUBP w Łańcucie wobec osób przetrzymywanych w tamtejszym areszcie. Na podstawie uzyskanego dotychczas materiału dowodowego skierowano do sądów – po wcześniejszym wyłączeniu poszczególnych spraw do odrębnego prowadzenia – osiem aktów oskarżenia.

 

Śledztwo w sprawie fizycznego i moralnego znęcania się funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Tarnobrzegu nad osobami zatrzymanymi w aresztach tego Urzędu w latach 1944-1956 (S 50/01/Zk).

 

Śledztwo podjęto z zawieszenia w dniu 4 czerwca 2001 r. W jego toku wyjaśniane są okoliczności bezprawnych zachowań funkcjonariuszy PUBP w Tarnobrzegu wobec osób przetrzymywanych w tamtejszym areszcie. 

W toku śledztwa prowadzone są kwerendy w dokumentacji archiwalnej wytworzonej przez PUBP w Tarnobrzegu, dokonywane są przesłuchania ustalonych pokrzywdzonych, gromadzone informacje o przebiegach służby byłych funkcjonariuszy tego Urzędu, a także oględziny akt postępowań karnych prowadzonych przeciwko osobom zatrzymanym w aresztach tego Urzędu.

Na podstawie uzyskanego dotychczas materiału dowodowego skierowano do sądów – po wcześniejszym wyłączeniu poszczególnych spraw do odrębnego prowadzenia – pięć aktów oskarżenia.

 

Śledztwo w sprawie fizycznego i moralnego znęcania się niektórych funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Lubaczowie nad osobami zatrzymanymi w aresztach tego Urzędu w okresie od 1944 r. do 1956 r. (S 53/01/Zk).

 

Śledztwo wszczęto 24 września 2001 r. W toku czynności na podstawie ksiąg aresztowanych PUBP ustalono pokrzywdzonych i dotychczas przesłuchano około 100 świadków. Aktualnie wykonywane są czynności procesowe polegające na dokonywaniu oględzin akt Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie, w celu ustalenia funkcjonariuszy, którzy wykonywali czynności procesowe w konkretnych sprawach i oględzin akt postępowań w sprawach o odszkodowanie za niesłuszne skazanie. Sukcesywnie wyłączane są z akt śledztwa wątki, w których wyjaśniono wszystkie okoliczności znęcania się nad ustalonymi pokrzywdzonymi.

 

Śledztwo w sprawie fizycznego i moralnego znęcania się funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nisku nad osobami zatrzymanymi w aresztach tego Urzędu w latach 1944-1956 (S 5.2002.Zk).

                                                      

Śledztwo to wszczęto 20 lutego 2002 r.  W jego toku wyjaśniane są okoliczności bezprawnych zachowań funkcjonariuszy PUBP w Nisku wobec osób przetrzymywanych w tamtejszym areszcie. 

W oparciu o uzyskany dotychczas materiał dowodowy skierowano do sądów – po wcześniejszym wyłączeniu poszczególnych spraw do odrębnego prowadzenia – kilkanaście aktów oskarżenia.

 

Śledztwo przeciwko byłemu Komendantowi Wojewódzkiemu MO w Tarnobrzegu Bolesławowi N. oraz byłym zastępcom Komendanta Wojewódzkiego MO w Tarnobrzegu Tadeuszowi K. i Marianowi B. (S 25.2006.Zk). 

 

Śledztwo wszczęte w dniu 9 maja 2006 r.

13 czerwca 2017r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie wydał postanowienia o przedstawieniu zarzutów Bolesławowi N., Tadeuszowi K. i Marianowi B.

29 czerwca 2017 r. ogłoszono postanowienie o przedstawieniu zarzutów Tadeuszowi K., natomiast 13 lipca 2017 r. ogłoszono  postanowienie o przedstawieniu zarzutów Marianowi B. o to, że w okresie od 12 grudnia 1981 r. do 16 grudnia 1981 r. w Tarnobrzegu woj. podkarpackiego, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego, będąc zastępcą Komendanta Wojewódzkiego MO w Tarnobrzegu do spraw Milicji Obywatelskiej, podczas i w związku z urzędowaniem, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że powołując się na nieistniejący dekret z daty 12 lub 13 grudnia 1981 r. o ochronie bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego  w czasie obowiązywania stanu wojennego, w sytuacji kiedy taki akt prawny nie był uchwalony i opublikowany, wydał nakazy zatrzymania i doprowadzenia oraz decyzje o internowaniu i osadzeniu w ośrodku odosobnienia wobec co najmniej 19 osób, w konsekwencji bezprawnie pozbawiając ich wolności na okres trwający dłużej niż 7 dni, co stanowiło poważne represje polityczne  ze względu na podejrzenie przynależności do określonej grupy społeczno – politycznej „SZZ „Solidarność”, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego tych osób internowanych, przy czym czyny te stanowiły jednocześnie zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie komunistyczne.

Nie udało się ogłosić postanowienia o przedstawieniu zarzutów byłemu Komendantowi Wojewódzkiemu MO w Tarnobrzegu Bolesławowi N. ze względó1)w zdrowotnych. Decyzja w tym zakresie zostanie podjęta po zapoznaniu się z opinią wydaną przez właściwych biegłych lekarzy.

 

Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, popełnionej w 1947r. przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, a polegającej na przymusowym wysiedlaniu obywateli polskich narodowości ukraińskiej z południowo-wschodnich terenów Polski, w wyniku decyzji organów państwa komunistycznego o przeprowadzeniu akcji „Wisła”, co stanowiło naruszenie prawa człowieka do samostanowienia oraz poważne prześladowanie tych osób z powodu ich przynależności do określonej grupy narodowościowej (S 117/12/Zk).

 

Śledztwo wszczęte 8 października 2012 r.

Obecnie, w toku śledztwa, ustalane są dane personalne osób wysiedlonych w ramach akcji „Wisła” z południowo-wschodnich terenów Polski, które to osoby są następnie przesłuchiwane w charakterze świadków i pouczane o uprawnieniach przysługujących pokrzywdzonym.

 

Śledztwo w sprawie:

  1.       zbrodni komunistycznych będących jednocześnie zbrodniami przeciwko ludzkości polegających na fizycznym i moralnym znęcaniu się przez funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa państwa w latach 1946 – 1955  w Rzeszowie, Tarnobrzegu, Przeworsku, Łańcucie, Lubaczowie, Woli Matiaszowej, Sanoku, Przemyślu, Jarosławiu, Lesku, Zahutyniu, Krośnie, Korzenicy, Birczy, Olszanicy, Płazowie, Krecowie, Dobrzance, Cieszanowie, Golcowej, Radymnie, Lublińcu Starym, Jaśle, Gruszowej, Ropience, Wołkowyi, Zagórzu, Brzozowie, Gorajcu, Baligrodzie, Sieniawie, Wojtkowej, Kulasznem, Tyrawie Wołoskiej, Kalniku i Tarnawie Dolnej woj. podkarpackie oraz w Gdyni woj. pomorskie, Łodzi, Tomaszowie Lubelskim, Lublinie, Kosobudach, Żniatyniu woj. lubelskie, Gliwicach i Jaworznie woj. śląskie, Wrocławiu woj. dolnośląskie, Warszawie, Krakowie, Wałczu, Koszalinie  woj. zachodniopomorskie, Bydgoszczy woj. kujawsko-pomorskie oraz w Warężu b. woj. lwowskie nad zatrzymanymi i aresztowanymi Stanisławem D., Józefem Sz., Józefem D., Władysławem M., Tadeuszem K., Tadeuszem N., Michałem Cz., Ludwikiem D., Józefem S., Ludwikiem W., Janem S., Józefem W., Ignacym P., Józefem Sz., Władysławem P., Stanisławem G., Janem Ż., Józefem F., Feliksem G., Janem K., Konstantynem K., Mieczysławem B., Stanisławem D., Romanem N.,  Kazimierzem B., Teodorem F., Kazimierzem W., Stanisławem B., Leonem K., Janem P., Janem Sz., Michałem W., Włodzimierzem S., Teofilem S., Stefanem K., Piotrem Ch., Jerzym W., Katarzyną M., Stefanią Ł., Dymitrem M., Władysławem K., Pawłem W., Wiktorem D., Eugeniuszem O., Anastazją I., Michałem S., Michałem J., Michałem M., Stefanem B., Dymitrem S., Karolem K., Franciszkiem P., Bronisławem P., Aleksandrem M., Władysławem S., Lubomirem T., Aleksandrem K., Stefanem D., Michałem M., Iwanem H., Ireną K., Ewą P., Józefem S., Kazimierzem K., Stanisławem M., Henrykiem S., Zdzisławem Ż., Władysławem L., Stefanem K., Eudokią F., Ludwikiem M., Stanisławem Cz., Kazimierzem Z., Kazimierą Sz., Bazylim W., Edwardem P., Marianem M., Aleksandrem B., Władysławem W., Janem Cz., Józefem W., Stanisławem K., Józefem B., Wasylem K., Bazylim Cz., Józefem M., Władysławem B., Antonim Ż., Edwardem B., Teofilą B., Anną O., Janem T., Michałem O., Mikołajem S., Władysławem R., Julianem K., Edwardem F., Józefem H., Andrzejem L., Kazimierzem O., Józefą P., Stefanem B., Emilem K., Dymitrem D., Jarosławem Sz., Olgą B., Magdaleną M., Eustachym K., Tomaszem M., Stanisławem Z., Wiesławem M., Franciszkiem K. i Stanisławem B. poprzez bicie, kopanie, kierowanie gróźb zabójstwa i pobicia, używanie obelżywych słów, ograniczanie czasu na zjedzenie posiłku, ograniczanie czasu na sen, długotrwałe przesłuchania, a w tym w porze nocnej, umieszczanie w celi wypełnionej wodą i podejmowanie innych bezprawnych działań, co stanowiło  naruszenie nietykalności cielesnej, represje i poważne prześladowania z powodu przynależności  tych osób do określonych grup politycznych, 
  2.       zbrodni komunistycznej polegającej na dokonaniu w lutym 1946 r. w Jureczkowej woj. podkarpackie zabójstwa przy użyciu broni palnej Stefana J. przez żołnierzy Wojska Polskiego, co stanowiło naruszenie jego prawa do życia,
  3.       zbrodni komunistycznej polegającej na dokonaniu w lutym 1946 r. w Jureczkowej woj. podkarpackie zabójstwa przy użyciu broni palnej nieznanego żołnierza narodowości niemieckiej przez żołnierzy Wojska Polskiego, co stanowiło naruszenie jego prawa do życia,
  4.       zbrodni komunistycznej polegającej na dokonaniu 24 kwietnia 1946 r. w Tuszowie Narodowym woj. podkarpackie zabójstwa przy użyciu broni palnej Antoniego M. przez  funkcjonariusza Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Mielcu Krzysztofa N., co stanowiło naruszenie jego prawa do życia,
  5.       zbrodni komunistycznej popełnionej przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, polegającej na przekroczeniu swej władzy poprzez bezprawne pozbawienie wolności w maju 1947 r. na okres dłuższy niż 14 dni w Olszanicy woj. podkarpackie i Jaworznie woj. śląskie Ignacego P., co stanowiło naruszenie prawa człowieka do wolności, 
  6.       zbrodni komunistycznej popełnionej przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, polegającej na przekroczeniu swej władzy poprzez bezprawne pozbawienie wolności w maju 1947 r. na okres dłuższy niż 14 dni w Olszanicy woj. podkarpackie, Sanoku woj. podkarpackie i Jaworznie woj. śląskie Józefa Sz., co stanowiło naruszenie prawa człowieka do wolności (S 127/14/Zk).

 

29 grudnia 2014 r. materiały tej sprawy zostały wyłączone ze śledztwa S 6/00/Zk w sprawie zbrodniczej działalności funkcjonariuszy Informacji Wojska Polskiego w latach 1944-1956 w Rzeszowie. Śledztwo to było wielowątkowe. W toku tego śledztwa uzyskano materiały dotyczące  fizycznego i moralnego znęcania się przez funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa państwa w latach 1946 – 1955  w Rzeszowie, Tarnobrzegu, Przeworsku, Łańcucie, Lubaczowie, Woli Matiaszowej, Sanoku, Przemyślu, Jarosławiu, Lesku, Zahutyniu, Krośnie, Korzenicy, Birczy, Olszanicy, Płazowie, Krecowie, Dobrzance, Cieszanowie, Golcowej, Radymnie, Lublińcu Starym, Jaśle, Gruszowej, Ropience, Wołkowyi, Zagórzu, Brzozowie, Gorajcu, Baligrodzie, Sieniawie, Wojtkowej, Kulasznem, Tyrawie Wołoskiej, Kalniku i Tarnawie Dolnej woj. podkarpackie oraz Gdyni woj. pomorskie, Łodzi, Tomaszowie Lubelskim, Lublinie, Kosobudach, Żniatyniu woj. lubelskie, Gliwicach i Jaworznie woj. śląskie, Wrocławiu woj. dolnośląskie, Warszawie, Krakowie, Wałczu, Koszalinie  woj. zachodniopomorskie, Bydgoszczy woj. kujawsko-pomorskie oraz w Warężu b. woj. lwowskie nad zatrzymanymi i aresztowanymi osobami, a także materiały dotyczące zabójstw przy użyciu broni palnej Stefana J. i nieznanego żołnierza niemieckiego w lutym 1946 r. w Jureczkowej dokonanych przez żołnierzy Wojska Polskiego, zabójstwa przy użyciu broni palnej Antoniego M. dokonanego przez funkcjonariusza Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Mielcu Krzysztofa N. 24 kwietnia 1946 r. w Tuszowie Narodowym woj. podkarpackie, bezprawnego pozbawienia wolności w maju 1947 r. w Olszanicy woj. podkarpackie i Jaworznie woj. śląskie na okres dłuższy niż 14 dni Ignacego P. i bezprawnego pozbawienia wolności w maju 1947 r. w Olszanicy woj. podkarpackie, Sanoku woj. podkarpackie i Jaworznie woj. śląskie na okres dłuższy niż 14 dni Józefa Sz.

Celem wyjaśnienia okoliczności tych czynów oraz ustalenia ich sprawców, 21 stycznia 2015 r. wszczęto w tej sprawie śledztwo.

 

Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na długotrwałym i bezprawnym pozbawieniu wolności, połączonym ze szczególnym udręczeniem, Mieczysława W., Mariana K., Zygmunta F., Witolda F. i Władysława T. w okresie od stycznia 1945 r. we Lwowie przez funkcjonariuszy NKWD do 1946 r. na terenie b. ZSRR, w wyniku skazania w/w przez Wojskowy Trybunał we Lwowie na wieloletnie kary więzienia, co stanowiło poważne prześladowanie z powodu ich przynależności do Narodu Polskiego (S 66/16/Zk).

 

Do Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie wpłynęły kserokopie z akt Sądu Okręgowego  w Katowicach o sygn. XVI 1 Ko 164/95 dot. odszkodowania i zadośćuczynienia za poniesione krzywdy moralne przez Mieczysława W.

Z powyższych kserokopii akt wynika, iż Mieczysław W. – członek AK 15 stycznia 1945 r. został aresztowany  we Lwowie przez funkcjonariuszy NKWD. W toku prowadzonego śledztwa funkcjonariusze NKWD znęcali się nad nim fizycznie i psychicznie. Następnie wyrokiem zaocznym został skazany w połowie 1945 r. przez Wojskowy Trybunał we Lwowie na karę 5 lat pozbawienia wolności. W więzieniach na terenie b. ZSRR przebywał do 11 lutego 1946 r.

Z powyższego materiału  dowodowego  zgromadzonego w tej sprawie wynika, że razem z Mieczysławem W. pozbawieni zostali  wówczas także wolności Marian K., Witold F., Zygmunt F. i Władysław T.

Celem wyjaśnienia okoliczności popełnionych zbrodni i ustalenia jej sprawców 17 sierpnia 2016 r. wszczęto śledztwo w tej sprawie.

 

Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, popełnionej w okresie od 15 marca 1949 r. do 7 maja 1949 r. w Rzeszowie, polegającej na przekroczeniu uprawnień na szkodę interesu prywatnego przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie, poprzez fizyczne i psychiczne znęcanie się nad Zbigniewem Rz., które polegało na przetrzymywaniu go w pomieszczeniu wielkości toalety, pozbawionym okien i pryczy, z wodą ściekającą po ścianach, w obecności szczurów, przesłuchiwaniu go w porze nocnej, ubliżaniu mu, biciu go pałkami, żelaznymi prętami, kluczami i pięściami oraz kopaniu po całym ciele, w celu zmuszenia go do złożenia żądanych wyjaśnień, co stanowiło naruszenie jego prawa do zdrowia, represję i poważne prześladowanie z powodu jego działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego  (S 90.2016.Zk).

 

28 września 2016 r. Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie została pisemnie zawiadomiona przez Danutę Rz. o fizycznym i psychicznym znęcaniu się przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego w 1949 r. w Rzeszowie nad pozbawionym wolności bratem jej teścia – Zbigniewem Rz.

Ze zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego wynika, że w okresie okupacji hitlerowskiej Zbigniew Rz. należał do Związku Walki Zbrojnej, a następnie do Armii Krajowej na terenie Futomy.

15 marca 1949 r. został on zatrzymany, zaś 23 marca 1949 r. zastosowano wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania w związku ze śledztwem prowadzonym przez Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie.

W trakcie tego śledztwa fizycznie i psychicznie znęcano się nad Zbigniewem Rz., przetrzymując go w pomieszczeniu wielkości toalety pozbawionym okien i pryczy, z wodą ściekającą po ścianach, w obecności szczurów, przesłuchując go w porze nocnej, ubliżając mu, bijąc go pałkami, żelaznymi prętami, kluczami i pięściami oraz kopiąc go po całym ciele.

W celu wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności zaistniałego przestępstwa oraz wykrycia sprawców tego czynu, 28 grudnia 2016 r. wszczęto w tej sprawie śledztwo.

 

Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej popełnionej w okresie od 15 marca 1949 r. do 7 maja 1949 r. w Rzeszowie, polegającej na przekroczeniu swoich uprawnień na szkodę interesu prywatnego przez przewodniczącego i członków składu orzekającego Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie poprzez bezzasadne uznanie wyrokiem z 14 października 1947 r. sygn. akt Sr 740/47 Józefa B. za winnego czynienia przygotowań do wywołania przewrotu zmierzającego do zmiany przemocą ustroju Państwa Polskiego przez rozpowszechnianie w drugiej połowie czerwca lub początkiem lipca 1947 r. w Dulczy Małej pow. Mielec fałszywych wiadomości mogących zdezorganizować życie gospodarcze i wyrobić w społeczeństwie nieprzychylne nastroje dla ustroju politycznego,  a także poprzez bezprawne skazanie go za rzekome dopuszczenie się tego czynu na karę 6 lat więzienia oraz karę dodatkową utraty praw publicznych i obywatelskich praw honorowych przez 3 lata, co stanowiło naruszenie jego prawa do wolności i represję za przedstawiane przez niego poglądy polityczne (S 2.2017.Zk).

 

5 stycznia 2017 r. w Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Rzeszowie dokonano analizy wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie z 14 października 1947 r. sygn. akt Sr 740/47.

W wyniku analizy tego orzeczenia ustalono, że 14 października 1947r. Wojskowy Sąd Rejonowy w Rzeszowie uznał Józefa B. za winnego tego, że w drugiej połowie czerwca lub początkiem lipca 1947 r.  w Dulczy Małej pow. Mielec rozpowszechniając fałszywe wiadomości, a mianowicie, że „będzie wojna, bo ze wschodu na zachód ma przejść około 20 dywizji wojska sowieckiego; że nie opłaci się robić żniw, bo przechodzące wojsko  zniszczy; że od lipca 1947 r. kierownikom urzędów w Polsce ma być dodany obywatel rosyjski, bo Polacy sami nie są zdolni do rządzenia i utrzymania dyscypliny; że po żniwach będzie przeprowadzony zbiorowy omłot zboża i że część tego będzie pozostawiona rolnikom, a reszta zabrana”, a więc wiadomości mogące zdezorganizować życie gospodarcze i wyrobić w społeczeństwie nieprzychylne nastroje  dla obecnego demokratycznego ustroju państwowego, czynił w ten sposób przygotowania do wywołania przewrotu w państwie, który przez przemoc miałby zmienić demokratyczny ustrój Państwa Polskiego.

Biorąc pod uwagę treść wyroku z 14 października 1947 r. skazującego Józefa B., należy uznać, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, iż przewodniczący i członkowie składu orzekającego Wojskowego Sądu Rejonowego w Rzeszowie w akcie skazania wyszli poza semantyczną treść przepisów z art. 87 i art. 86 § 2 kkWP oraz art. 20 dekretu z 13 czerwca 1946r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa po to, aby objąć nimi zachowanie przypisane oskarżonemu i wymierzyć mu za nie karę, będącą w swej istocie odwetem motywowanym ideologią władzy totalitarnego państwa, której służyli.

Celem wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności zaistniałego przestępstwa, 24 stycznia 2017r. wszczęto w tej sprawie śledztwo.

                                                                                         

Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskich, stanowiących jednocześnie zbrodnie przeciwko ludzkości, popełnionych w okresie od jesieni 1941 r. do lipca 1944 r. w Zakładzie Karnym w Przedzielnicy woj. lwowskiego polegających na zabójstwach nieustalonej liczby więźniów, spowodowaniu śmierci nieustalonej liczby więźniów poprzez głodzenie ich i obciążanie nadmierną pracą oraz fizycznym i moralnym znęcaniu się nad nimi przez funkcjonariuszy państwa niemieckiego (S 87/14/Zn).

 

Była Okręgowa Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Rzeszowie prowadziła śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych  przez funkcjonariuszy państwa niemieckiego w okresie od jesieni 1941 r. do lipca 1944 r. w Zakładzie Karnym w Przedzielnicy na szkodę osób tam osadzonych.

Postanowieniem z 28 czerwca 1982 r. śledztwo to zostało zawieszone z uwagi na ustalenie, iż sprawcy popełnionych zbrodni w tym więzieniu mieszkają poza granicami Polski.

Postanowieniem z 1 sierpnia 2014 r. śledztwo podjęto z zawieszenia, celem jego uzupełnienia i wydania decyzji merytorycznej.

 

Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskich będących jednocześnie zbrodniami wojennymi i zbrodniami przeciwko ludzkości, polegających na dokonaniu w 1942 r. na terenie lotniska Luftwaffe w Jasionce woj. podkarpackie zabójstw bliżej nieustalonej liczby osób narodowości żydowskiej, przez funkcjonariuszy państwa niemieckiego w zamiarze zniszczenia w całości żydowskiej grupy narodowej (S 94.2016.Zn).   

 

Uzyskane w toku przeprowadzonego postępowania sprawdzającego materiały w dostatecznym stopniu uprawdopodobniają informacje o zbrodniach dokonanych w czasie okupacji hitlerowskiej na terenie lotniska w Jasionce wobec osób narodowości żydowskiej przez funkcjonariuszy państwa niemieckiego. 

Celem wyjaśnienia okoliczności popełnionych zbrodni i ustalenia jej sprawców 30 listopada 2016 r. wszczęto śledztwo w tej sprawie.

                                  

Śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych przez nacjonalistów ukraińskich na szkodę ludności polskiej na terenie byłego powiatu przemyskiego w latach 1944-1947 (S 2/00/Zi)

 

Postępowanie to podjęto z zawieszenia 8 listopada 2000 r. W początkowym jego okresie koncentrowano się na przesłuchaniu jak największej ilości pokrzywdzonych oraz bezpośrednich świadków. W dalszym biegu śledztwa skupiono się na przeprowadzaniu oględzin akt sądowych, prokuratorskich oraz akt kontrolno – śledczych przeciwko osobom w przeszłości podejrzanym o członkostwo lub współpracę z UPA. Dokonywano też oględzin sprawozdań sytuacyjnych i meldunków terenowych jednostek MO i UB w zakresie zbrodni popełnionych przez nacjonalistów ukraińskich na terenie byłego powiatu Przemyśl. Dotąd w powyższej sprawie wyłączono, a następnie załatwiono merytorycznie kilkanaście postępowań dotyczących zbrodni popełnionych przez nacjonalistów ukraińskich.

 

Śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej na terenie b. pow. sanockiego w latach 1943 – 1947 (S 3/00/Zi).

 

Śledztwo to podjęto z zawieszenia 14 listopada 2000 r. Dotychczas wyłączono i załatwiono w sposób merytoryczny około 18 wątków. Obecnie wyjaśniane są okoliczności zbrodni w miejscowościach: Tyrawa Wołoska, Kulaszne, Płonne, Rymanów, Zahutyń, Hołuczków, Lalin, Rzepedź, Dobra, Komańcza, Kamienne, Jawornik, Duszatyń, Siemuszowa, Wołtusza, Odrzechowa, Posada, Królik Polski, Szczawne, Przybyszów, Prełuki i Stróże Wielkie.

W toku śledztwa przesłuchano kilkuset świadków oraz przeprowadzono kwerendy w archiwach celem odnalezienia dokumentów źródłowych dotyczących zdarzeń będących przedmiotem śledztwa, sygnatur akt spraw karnych członków UPA skazanych w latach 1946-1950, spisów ludności z lat 1943-1947 umożliwiających ustalenie świadków i osób pokrzywdzonych z miejscowości, które obecnie już nie istnieją.

Dokonywane są oględziny ujawnionych dokumentów ze szczególnym uwzględnieniem spraw karnych byłych członków UPA celem ustalenia, czy byli skazani za przestępstwa przeciwko ludności cywilnej. Weryfikowanie zebranych wiadomości następuje poprzez analizę publikacji dotyczących stosunków polsko  - ukraińskich w okresie II wojny światowej i po jej zakończeniu. Zlecono jednostkom Policji poszukiwanie dalszych osób pokrzywdzonych.

Zebrany materiał jest analizowany pod kątem zaistnienia zbrodni przeciwko ludzkości. Wyłączane i merytorycznie kończone są  poszczególne wątki.

Gromadzony jest materiał dowodowy w sprawie zdarzeń z kolejnych miejsc.

 

Śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych przez nacjonalistów ukraińskich w latach 1943-1947 na ludności polskiej zamieszkałej na terenie byłego powiatu Lesko (S 19/02/Zi).

 

Śledztwo to podjęto z zawieszenia 25 marca 2002 r. W okresie śledztwa w sposób merytoryczny załatwiono – po uprzednim wyłączeniu - około 12 wątków. Aktualnie postępowanie obejmuje okoliczności zbrodni w miejscowościach: Średnia Wieś, Hoczew, Gubkowce, Olchowiec, Kalnica, Cisna, Lutowiska, Huzela, Huczwice, Czaszyn, Krzywe, Solina, Ropienka, Bezmiechowa, Terka, Brzegi Górne, Brzozowiec, Zawóz, Bóbrka, Zagórz, Pastołów, Bereźnica i Żernica.

W toku postępowania wykonywane są czynności w postaci: kwerend zmierzających do ujawnienia dokumentów związanych ze zdarzeniami będącymi przedmiotem śledztwa, akt spraw karnych członków UPA skazanych za zbrodnie na ludności cywilnej, spisów ludności z lat 1943-1947, oględzin ujawnionych dokumentów, ustalania danych personalnych świadków w bazie PESEL i za pośrednictwem jednostek Policji, przesłuchań świadków na okoliczności poszczególnych zdarzeń (dotychczas przesłuchano kilkaset osób), analiz materiału dowodowego w oparciu o akta oraz inne źródła, w tym publikacje obejmujące stosunki polsko – ukraińskie w okresie i po zakończeniu II wojny światowej, wyłączeń i merytorycznego zakończenia kolejnych wątków, przygotowania materiału dowodowego w sprawie dalszych zdarzeń dotychczas nie objętych postępowaniem.

do góry